Het is vandaag complimentendag. Dus dat verdient een complimentje! Jullie zijn geweldig en zien er fantastisch uit! En dat menen we ook op een niet-complimentendag! En hopelijk is dat ook wederzijds!

Dat we dit jaar een schrikkeljaar meemaken weet iedereen intussen al. Maar wat velen onder ons niet weten is dat we vandaag gratis gaan werken… Een jaarsalaris is gebaseerd op 365 dagen, we werken dus een dag meer dan waarvoor we betaald worden. Een schrikkeldag bespaart de bedrijven zo’n 100 miljoen euro, omdat wij – onwetende brave burgers – een dag gratis gaan werken.  Een dag uitsloven voor niks of voor een maaltijdcheque, want die krijg je wél.

Zij die via interimcontracten werken en per dag betaald krijgen hebben geluk. Bij hen zal het geld wel op de rekening verschijnen.

Soms wou ik dat we terug in de tijd konden gaan. Naar een tijd waar er nog geen gsm’s en internet bestonden. The Good Old Way. Geen sms’en, geen mails, maar gewoon romantische brieven schrijven en spannende telefoontjes plegen.

Begrijp me niet verkeerd. Ik pleit niet tegen de technologische revolutie. Ik kijk soms gewoon met nostalgie terug naar die ‘goeie oude tijd’. Wachten bij de telefoon of die jongen wel of niet gaat bellen. Elke dag in de brievenbus kijken of er een brief voor jou tussenzit. En ook zelf een mooie brief schrijven. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik heb heel wat brieven op mijn palmares staan. Niet alleen naar jongens natuurlijk. Ook als vriendinnen onder elkaar elke dag een brief naar elkaar schrijven, op school afgeven en dan de dag erna er een terugkrijgen. Zo leuk! Een brief is zo veel meer dan een mail. In een geschreven brief zit gevoel. De andere geeft een stukje van zichzelf en wordt door zijn woorden bijna tastbaar.

Bij sms’en hetzelfde verhaal. Ok, het is handig en snel. Maar toch. Nu wordt alles zo complex gemaakt door die stomme gsm. Zou ik een sms sturen? Wat zet ik er in? Het mag niet té opvallend zijn dat ik hem wil, maar ik moet toch duidelijk maken dat ik hem zie zitten? Zou hij terugsturen? Zou hij wel met mij iets gaan willen drinken? Oei, hij zet 3 puntjes op het einde van zijn zin, wat betekent dat? Hij heeft me al 2 dagen niets meer gestuurd, dat kan toch niet? Ofwel gebeurt dat alleen in mijn vriendinnengroep,  maar wij vrouwen blijken alles dood te analyseren. Een good old telefoontje is tenminste duidelijk en recht op de man af!

“Ooit, heel lang geleden hier heel ver vandaan was er eens… en ze leefde nog lang en gelukkig.” Dit was de wereld waar we ooit in geloofde, tot we volwassen werden. Zijn we niet allemaal vaak een beetje te cynisch geworden? Wij, volwassenen. Soms zou ik zo graag terug een kindje zijn. Niet hoeven nadenken, geen verantwoordelijkheid, en gewoon geloven in Sinterklaas en de kerstman, in sprookjes en magie. Gelukkig bestaat er nog zo’n plaats waar deze magie nog bestaat, sterker zelfs, hij leeft er op alle mogelijke manieren. Dus stap ik vanaf morgen in mijn eigen koets – aka de tgv- en laat ik de muisjes mij voeren naar magisch Disneyland Parijs. Joepei!