Ode aan mijn Kindle

Bewijsstuk 1. Ik ben een openbaar vervoer-madam. Het moet gekomen zijn door een combinatie van alles-met-de-fiets-doen en een grondige hekel aan files, gecombineerd met ook wel een heel klein beetje auto-angst – jawel, nog steeds. En beter voor de natuur blabla, ja, dat ook, ik hoor u al denken. Openbaar vervoer dus. You name it, ik probeer er te geraken. In de praktijk vertaalt dit zich doorgaans in mijn dagelijkse busrit richting Reyerslaan. Het record moet zo’n 30 minuten zijn, maar de realiteit zegt toch makkelijk een uur. Heen. En dan weer terug. Lange ongestructureerde uren.

Bewijsstuk 2. Ik lees graag. Vraag me niet wanneer het begonnen is, maar het moet ergens in de lagere school tussen Tiny en Patrick Lagrou geweest zijn, met een absolute kentering ter hoogte van Mathilda van Roald Dahl. Stapels boeken zijn gepasseerd, de bibliotheek geplunderd. En toen kwam het middelbaar. Nog steeds stapels boeken, maar dan ‘s avonds in bed. En toen kwam unief, en vervolgens het werkmansleven. En werden boeken vakantie. Een stapeltje van tien, richting Marseille, en terugkeren met elke letter gelezen. En dat was alles. Met spijt in het hart.

Bewijsstuk 3. Mijn handtas puilt uit. Portefeuille, telefoon, agenda, paraplu, zonnebril, doe ook maar wat zakdoeken, wat papieren van het werk, drie stuks fruit, soms wat boterhammen, neem anders de Humo mee, en de Elle ligt hier ook nog. Ha ja, en dat ene boek, de randjes weer gladstrijken, de handtas in. Ik heb ze op de weegschaal gezet. Zeven kilo en een half. Al die kilometers aan mijn schouder.

Toen las ik deze ode van über-blogster Lilith. En zowaar. Ik was verkocht. De puzzelstukken vielen in elkaar. Enkele clicks later was het geschiedenis: mijn Kindle. En oh ja, de liefde is groot. Nog geen vier weken later begin ik aan mijn vierde boek. Mijn toekomstige schouderblessure werd in de kiem gesmoord, mijn boekenminnend hart jubelt en de uren in de bus zijn nog nooit zo snel gepasseerd. Heck, ik heb al twee keer moedwillig een bus met een omweg genomen. Het was zo spannend, dat boek, meneer. Lap zeg, we zijn er al.

En nee, ik mis de geur van boek niet. In de verste verte niet.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://ditgeheelterzijde.be/2011/11/ode-aan-mijn-kindle/trackback/

Comments

:) Tof om dat te lezen. Ik las er gisteren mijn dertigste boek van het jaar op uit. En de liefde blijft geweldig groot.

Hm. Ik blijf toch verkocht aan het opendoen van mijn pakjes met boeken en uren doorbrengen in de boekenafdelingen… Zeer moeilijk te moderniseren op dat gebied..

Volledig mee eens! Na 4 dagen al aan mijn 5de boek toe op mijn kindle,weliswaar gelegen op een paradijselijk strand ;-)

Dat schrijft ge zo schoon Billie. Ik voel het al kriebelen!

Heb ik dit geschreven? Nee, maar het had zo kunnen zijn. Nice. :)

Post a comment