Paris, my love

Parijs is een geweldige stad. Mooi, romantisch, shopalicious en gewoonweg betoverend. Het is cliché, maar ik moet het toch bevestigen. Parijs heeft mijn hart gestolen. Ligt het aan de magie van het Montmartre in het schemerlicht, aan de gezellige joodse buurt Le Marais, aan de duizenden winkeltjes of aan de Franse gentlemen, ik weet het niet. Maar toen ik er een tijdje geleden rondliep dacht: dit is het. Hier moet ik wonen, blijven en dagelijks de heerlijke atmosfeer opsnuiven.

Er zijn believers en non-believers. Reken mij maar 100% tot de believers. Voor degenen die niet overtuigd zijn van de charme van Parijs, bij deze een tip. Le Marais is een must-do. Heb je Le Marais niet bezocht, dan heb je niet de sympathieke mix van culturen opgesnoven waar Parijs – naast alle mode – ook voor staat.  Le Marais dat is: kleine boetiekjes, grote designshops en een overvloed aan gezellige cafeetjes en restaurants.

In Le Marais heb je een gezellig klein eetwinkeltje, op de hoek van Rue des Rosiers en Rue des Ecouffes. Ik noem het niet graag een brasserie want dat geeft meteen iets platvloers mee, wat het absoluut niet is. Laten we het een joods bakkertje noemen waar je gezellig op het terras een proefje van het overheerlijke eten kan doen.

Als je het winkeltje binnenstapt word je ondergedompeld in heerlijke geuren, maar ook je ogen krijgen een verwenbeurt.

De lekkernijen hebben speciale en onuitspreekbare namen, maar het loont zeker de moeite er enkele te proberen! Een vijgenbroodje, een grote sandwich, probeer het en laat je verrassen!

Een tweede reden waarom je Parijs moet doen is – voor de vrouwen dan – de Franse gentlemen. Geloof het of niet, maar hij bestaat. Ik, en de vriendinnen die mee in Parijs waren, hebben het geluk gehad enkele leuke Fransmannen te leren kennen. Ze hielden de deur open, betaalden onze drankjes en lieten ons overal voorgaan. Na een aantal dagen waren we het al zo gewoon, dat het even wennen was toen we terug in België bij de minder gentle-aangelegde mannen waren.

Maar aan alle mooie verhaaltjes komt een einde. Weekend voorbij, bye bye wondermooie stad, bye bye leuke winkeltjes, bye bye romantische atmosfeer en bye bye goddelijke gentlemen. Back to reality.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://ditgeheelterzijde.be/2011/07/paris-my-love/trackback/

Comments

Jep, ik heb zin om te vertrekken!

Zeker eens naar Midnight In Paris gaan kijken, van Woody Allen! Ideaal voer voor Paris-lovers!

Ok doe ik! Ik ben wel niet zo’n fan van Owen Wilson.. maar hopelijk maakt de genialiteit van de film dat goed :)

It does :) Heerlijke film, ondanks Owen :)

Zucht…..ik wil terug!

Post a comment