Baz in drie minuten

Moulin Rouge. Het moet één van mijn eerste ervaringen geweest zijn met het ‘totally blown away‘-zijn na een film. Ik zie mezelf nog zitten in de cinemazaal; niet helemaal durven ademen terwijl de titels over het scherm rollen. Twee uur lang in een andere wereld gezeten, maar het gevoel krijgen dat het verhaal je pas helemaal in het gezicht slaat wanneer je beseft dat je in een comfortabele zetel zit, en het allemaal ‘maar’ fictie was. De magie van cinema, je suppose. Sindsdien heeft het virus mij nooit meer losgelaten, en verdient de Kinepolis schandalig goed aan mij. Maar oh ja, het is het waard. Deze is dan ook voor Baz Luhrmann, omdat zijn films mij blijven betoveren.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://ditgeheelterzijde.be/2011/07/baz-in-drie-minuten/trackback/

Post a comment