walk the line

Jeannette inspireerde mij met haar post over Dylan om ook mijn favoriete idolen uit den ouwen tijd eens in het licht te zetten: Johnny Cash en June Carter. Ik hou van hun muziek, hun stijl, hun liefde, hun verhaal. Eveneens hou ik van de jaren ’50; het lijkt me heerlijk in die tijd geleefd te kunnen hebben (of misschien denk ik dat alleen maar omdat ik net niet in die tijd leef). Maar ik hou van de outfits, de haarstijl, het soort muziek van die tijd, het feit dat alles nog wat simpeler was, en misschien toch ook al ingewikkeld genoeg. Ik heb eigenlijk nog meer bewondering voor June – al kan Mr. Cash mij ook natuurlijk ook enorm smaken – maar zo’n vrouw kom je niet vaak tegen denk ik, zeker niet in die tijd. Ze heeft passie en pit, ze gelooft ergens in en staat ergens achter en bovenal volgt ze de eerlijkheid van haar hart. Mr. Cash moet ik zijn succes natuurlijk ook meegeven:  ’At Folsom Prison’ werd één van de best verkochte records ooit, met zelf meer verkochte exemplaren als de Beatles in die tijd.

Het leukste aan Johnny en June en hun muziek vind ik misschien wel het feit dat waar ik ook ben, als ik Johnny Cash hoor en mijn ogen toe doe, ik voor even in een andere wereld gezogen word. Een andere manier om even weg te zijn en in de wereld van Mr. & Mrs. Cash gezogen te worden is de wondermooie fim Walk The Line nog eens kijken. Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon spelen fantastischerwijs de rollen van Johnny Cash en June Carter. Het blijft een topfilm.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://ditgeheelterzijde.be/2011/06/walk-the-line/trackback/

Comments

topfilm! klopt! en Mr.Cash prijkt mooi naast Bob Dylan in mijn heldenlijstje!

Post a comment