pasta, politics & Italian wine

Ik ben het laatste jaar verliefd geworden op Brussel. Ik spendeer er tegenwoordig dan ook zoveel tijd. Ik hou van de kleine grote dingen in Brussel; de drukte op Sint Gorix, de vijvers aan het Flagey plein, het uitzicht van op het Poelaertplein, de kleine restaurantjes uit alle mogelijke landen. Zoals Vini Divini, een Italiaans restaurantje in Elsene. Zo klein dat je er voorbij zou lopen moest je niet weten dat het er is, zo lekker dat je nadat je vol zit toch nog koffie en dessert neemt, zo gezellig dat je met z’n allen aan één lange tafel zit en er niemand meer door kan, zo authentiek dat de kok op straat wijn staat te drinken als je aankomt, zo goed dat zelfs Guy Verhofstad, Steve Stevaert en de rest van de Belgische politiek er regelmatig wel eens passeert. Zelden heb ik zo goed Italiaans gegeten (buiten in Italië dan) en zelden zit ik aan tafel met Steve Stevaert.Rond 20u is het nog redelijk rustig in Vini Divini. De kok staat buiten te aperitieven met de gasten die er al zijn. Even controleren of we wel degelijk een reservatie hebben. We worden aan een tafel gezet naast nog een groep andere mensen. De tafel is smal maar gezellig. De muren zijn behangen met houten open kast vol wijn. De champagne wordt al ingeschonken. Er is een keuze van zo’n 3 à 5 antipastas, de specialiteit van de dag en nog enkele klassiekers – zoals de overheerlijke gerookte mozarella in tomatensaus. Tegen 21u begint het restaurantje vol te lopen. Nu ja, vol, de vraag is enkel hoeveel mensen je in een kleine ruimte kan proppen – always more than you think! Elke centimeter van het restaurant is bezet door een stoel met iemand op, rondlopen is haast niet meer mogelijk maar dat is geen probleem, de kok geeft de borden wel over ons hoofd door. Toch voelt het niet benauwend of vreemd, wel gezellig en authentiek. Dan komst de overheerlijke pasta met champignons en truffel. Daarna komt de vis nog. De heerlijke Italiaanse wijn vloeit rijkelijk terwijl iedereen rustig zit te praten, te genieten van zijn dinner en de kok zijn gezicht af en toe zichtbaar wordt door de damp van de kleine keuken die ook nog eens in de mini-restaurant ruimte staan. Ik ben officieel niet meer in België, ik ben ergens in Italia, waar de tomaten nog vers zijn, de pasta met liefde en vakkennis wordt bereid en iedereen familie is.

Ik ben niet de enige die ervan geniet. Ook Steve Stevaert (die naast mij zit) en de woordvoerder van Caroline Gennez laten het zich smaken. Steve maakt grapjes tegen mij over het behang. Zij beginnen aan hun voorgerecht, wij aan ons hoofdgerecht. Zij roddelen over de politiek, wij luisteren af. We geraken aan de praat. De koffie en de tiramisu komen - and is to die for. Wij willen doorgaan (er staan namelijk nog wachtenden buiten die zich willen tegoed doen aan dit verrukkelijk eten), maar Steve schenkt onze glazen nog eens vol met dure wijn. Nu, tegen rode wijn zeg ik al niet gemakkelijk nee, laat staan tegen dure wijn op rekening van Steve Stevaert. We praten nog wat. Zij stellen vragen over onze mening over de politiek, wij antwoorden eerlijk. Hij vertelt vanalles, ik geniet – en oke, moet af en toe mijn best doen om niet in lachen uit te barsten, niet omdat het zo grappig is, maar wel zo absurd. Op restaurant gaan in Brussel en in discussie geraken met Steve Stevaert die je dure glazen wijn inschenkt en er volledig van genieten. Nog een dure fles wijn. Nu, ik zit niet dagelijk op restaurant met een politicus maar ik moet toegeven, zo voor een keertje was het best wel een ervaring. Daarom hou ik van Brussel. Er gebeurt altijd wel iets dat je dag net dat extra geeft. Ik hoef zeker niet elke dag met Steve op restaurant te zitten. Elke dag in Vini Divini gaan eten daarentegen zou ik wel mee kunnen leven. En dat eerste neem ik terug, als hij opnieuw voor de wijn betaalt..

Niet vergeten te reserveren!

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://ditgeheelterzijde.be/2011/05/pasta-politics-italian-wine/trackback/

Comments

Ga ik eens uitchecken :) Als je nog eens in Brussel bent, bel me voor een koffie!

will do! als je gaat eten, moet je zo’n 3weken op voorhand reserveren of zo’n 3dagen als je overdag wil gaan.

Ik wil mee!

Post a comment