a first of Indonesia

Deze zomer was het na lang wachten, sparen en twijfelen eindelijk zover. Ik vertrok naar Indonesië, voor een maand, helemaal alleen, voor de reis van mijn leven, voor de reis waar ik altijd al van gedroomd had.

Waarom Indonesië? Geen idee. Al zolang ik mij kan herinneren heb ik een aantrekking met dit land; ooit moest en zou ik er naartoe gaan. Nu was dit moment eindelijk aangebroken. Ik was er klaar voor. Klaar voor de stap in het onbekende. De eerste keer Azië maar vooral, de eerste keer zo ver echt helemaal alleen. Just me and my Lonely Planet.

Al snel kreeg ik door, bij het bladeren door mijn Lonely Planet, dat een maand absoluut niet lang genoeg was om alles te zien wat ik wou zien van deze prachtige, maar ook gigantische eilandengroep. 18.000 eilanden om precies te zijn. Where to begin? Ik besloot bij het begin te beginnen en het meest voor de hand liggende parcours te doen. Java, Bali en Lombok. Dit was ambitieus genoeg voor mijn eerste keer alleen zo lang zo ver weg.

Een maand heeft nog nooit zo lang geleken, en nog nooit zo kort. Ik heb op het punt gestaan na 2dagen terug naar huis te vertrekken, ik heb op het punt gestaan helemaal niet meer naar huis terug te keren. Ik heb geweend, van ontroering, van eenzaamheid, van gelukzaligheid, uit shock. Ik heb gelachen, van verwondering, door de tranen heen, van vreugde. Het was een droom die uitkwam, en eentje die in honderen stukken werd gebroken.

Uren bladerde ik door mijn reisgids, honderden keren veranderde ik mijn reisroute, tot ik uiteindelijk al gaade weg tot deze reis kwam:
Java: Jakarta, Yogjakarta, Borobudur, Prambanan, Bromo.
Bali: Denpasar, Kuta & Seminyak, duiken op Nusa Lembongan, Ubud, noord-Bali, Ubud opnieuw.
Lombok: Lembar, Sengigi, Bangsal, Gili-Islands.

Ik vind amper woorden om te beschrijven hoeveel indrukken er op mij zijn afgekomen, om te beschrijven hoe het was om dit helemaal alleen te doen. De vreugde, het verdriet, de eenzaamheid, de schoonheid en de intensiteit.

Dus eind juni vertrok ik in Brussel, 20u en tussenstops in Istanbul en Singapore later kwam ik aan in Jakarta, Indonesië. Ik werd overvallen door warmte, drukte, vuiligheid en moeheid. Al meteen in Leuvens gezelschap om mijn eerste Indonesische avond door te brengen, en dat was wel geruststellend. Mijn euforisch gevoel was groot. I did it. Ik was hier, letterlijk aan de andere kant van de wereld, helemaal alleen, pure vrijheid, puur waar ik altijd van gedroomd had. Ik had de moed tot gevonden om zelf mijn droom te verwezelijken en ik zou snel ontdekken wat dat juist inhield. Maar nog niet die avond, die avond leefde ik enkel op euforische-travel-drugs die een eerste avond ergens ver weg meestal wel met zich meebrengt.  Ik kroop die nacht doodmoe maar ongelofelijk tevreden mijn Indonesisch bed in. De reis van mijn leven was begonnen.

Hier alvast enkele algemene Indonesische indrukken. To be continued soon.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://ditgeheelterzijde.be/2010/10/a-first-of-indonesia/trackback/

Comments

Ga je nog een keer naar Indonesië sla dan Oost-Java niet over met:
Sukamade – schildpaddenstrand
Baluran – Savanne
Kawa Ijen – Kratermeer

Pieter

Hoor ik daar een ervaren Indonesië-reiziger?

Ijen wou ik super graag doen maar daar had ik geen tijd meer voor met mijn duikcursus – die ik nog liever wil doen.

Maar ik onthou het en ga zeker nog terug! Nog zoveel te zien..Kalimatan, Sulawesi, Banda Islands, … too much :)

Post a comment